Słowo się rzekło i właśnie zakończyłem kolejną przygodę z książką autorstwa argentyńskiej pisarki Mariany Enriquez. Tym razem na tapet wziąłem Niebezpieczeństwa palenia w łóżku z 2009 roku.

Autorka to pochodząca z Buenos Aires dziennikarka i pisarka, która na swoim koncie ma kilkanaście książek, jednak póki co w moje ręce trafiły dwie z nich. Pierwszą była To, co utraciłyśmy w ogniu (2016), o której niedawno pisałem na mojej stronie, natomiast druga to Niebezpieczeństwa palenia w łóżku (2009).

Obydwie książki to zbiory składające się z 12 opowiadań, utrzymanych w klimacie grozy, w których świat realny przenika się z nadprzyrodzonym. W tekstach pojawiają się tematy związane z duchami, zabójstwami czy szeroko rozumianą przestępczością. Całość jednak jest tylko pretekstem do głębszej analizy zachowań społecznych w Ameryce Południowej. Specyficzny styl nazywany miejskim realizmem najbardziej porównałbym do reportażu. Mariana Enriquez trzyma czytelnika w napięciu i nie pozwala na dłuższą chwilę odłożyć książkę. Zarówno pierwszą jak i drugą jej publikację pochłonąłem w 3-4 wieczory.

Jak można przeczytać w opisie książki:
„Budzące dreszcze grozy opowieści to jednak tylko jedno oblicze skondensowanej prozy Argentynki. Strach to zaledwie pretekst do zbadania takich kwestii jak poczucie winy, patriarchat czy historia Argentyny. Horror jest tu próbą opisu codziennej obcości i odchyleń od normy.”